Verslag van Oudesluis 2 03-02-2019

DWOW 3 – Oudesluis 2 1-3

Het was weer even wennen. De laatste wedstrijd dateerde alweer van 9 December.

Willian had wat moeite om genoeg mensen bij elkaar te krijgen maar gelukkig was er een team vrij en waren er mensen van OS3 bereid om na hun wedstrijd naar Wieringerwerf af te reizen.
De traditie werd in ere gehouden doordat er wederom iemand niet kwam opdagen.
Gelukkig hadden we een brede selectie en inmiddels kijken we er geeneens meer van op.

In de kleedkamer wachtte ons nog een leuke verrassing maar daarover volgende week meer.

Met veel nieuwe gezichten hadden we ook een luxe probleem.
Namelijk de opstelling. Een brede selectie en veel mensen die op meerdere posities inzetbaar waren. Altijd goed.

We begonnen heel aardig aan de wedstrijd. Niet dat het meteen flitsend was maar het elftal stond goed en bij DWOW duidelijk niet.
Zij hadden hun echte keeper nog niet waardoor er een speler op doel stond .
Daar profiteerden wij best goed van. En dan met name Koen.
De eerste goal werd binnen de 16 keurig op Koen terug gelegd en hij drukte af 0-1. Een ongekende weelde.
De 0-2 viel niet snel daarna. Wederom Koen die vanaf de zijkant de 16 binnen dribbelde, een voorzet wilde geven die zomaar binnen viel omdat de keeper net een stap  uit zijn doel deed.
Een nog grotere weelde. Na een minuut of 25 kantelde de wedstrijd iets. DWOW werd wat beter.
Dat kwam ook omdat wij gingen wisselen. Uiteraard goede vervangers maar het stond iets minder goed.
Het wisselen was ook gewoon nodig omdat 2 maanden niet voetballen de conditie niet ten goede komt.

Het was het laatste kwartier alle hens aan dek. Verdedigend gaven we niet hele grote kansen weg maar ze bleven maar komen. De 1-2 viel helaas toch.
Bij een DWOW dribbel moest er aan de noodrem getrokken worden door Paul en een penalty was het gevolg. David die een puike partij keepte was kansloos.
Dit was tevens de ruststand.

 

In de rust deden we wat omzettingen zodat we de controle terug zouden krijgen. Dat lukte aardig.
De 2e helft werd een gelijk opgaande strijd. We kwamen niet in gevaar.
Als we wat in de problemen kwamen was dat omdat we zelf de bal probeerden weg te peren en deze dat ongelukkig werd geraakt.
Maar ja dan stond er altijd David nog. Het slotakkoord was voor Robert vd lei Lima.
Bij een mooie aanval werd de bal terug gelegd en met zijn chocolade been poeierde hij de bal onhoudbaar in de bovenhoek.
Daarmee ontnam hij het laatste beetje hoop op een gelijkspel voor de gastheer.
Als wij wat rustiger voor de goal hadden geweest hadden we er nog een paar keer kunnen maken.
Maar die bewaren we maar tot volgende week.
Dan wacht Schagen thuis.

Tot dan.